Login voor medewerkers
| 06-10-'11 - "Kunst voor alle Zielen" - Film en werk van Henrique van Putten in museumgoudA |
| Nieuws lokaal - Cultuur |
| donderdag, 06 oktober 2011 08:12 |
|
Op 8 oktober 2011 zal HKT produkties het kunstenaarsportret van de Goudse kunstenaar Henrique van Putten presenteren in de Firma Van Drie. Daarna is de film een maand lang te zien in museumgoudA. Van 11 oktober tot en met 6 november 2011 wordt de film getoond op de eerste verdieping van het museum (in de gang tussen zaal 14 en 15) samen met het beeld ‘Roze Kop’ van Henrique van Putten. In 2005 zijn Henk Vos en Kees & Ton van de Coevering begonnen met het maken van videoportretten van Goudse kunstenaars. Dit portret van Henrique van Putten is hun derde aflevering. Het uitgangspunt van hun producties is steeds dezelfde, namelijk de kijker datgeen te laten zien wat ze in alle openheid kregen aangeboden. Zo dicht op de huid van de kunstenaar mee te mogen kijken zien ze als een voorrecht dat in het resultaat uiteindelijk de meest boeiende voldoening geeft. Henrique van Putten, werd in 1977 te Nijkerkerveen geboren en bezocht van 1994 tot 2000 de Christelijke Hogeschool voor de kunsten "Constantijn Huygens" te Kampen. Halverwege de academie, kreeg ze een tas met patronen voor stoffen beesten van haar oma. Dat was het moment waarop haar liefde voor textiel werd gewekt. Haar onderwerp is mede door haar jeugd op het platteland al jaren hetzelfde namelijk "het Nederlandse dier.” Hun gekkigheden, gedrag en houdingen fascineren haar. Dat ze elkaar opeten, hoe ze ruziemaken, hoe ze elkaar liefkozen. Hun gedrag gebruikt ze als taal in haar werk. In eerste instantie lijken de beesten van Henrique lief en aaibaar. Maar bij nadere beschouwing mankeert elk beest wel iets. Die zeug mag dan haar biggetjes hebben gezoogd, zelf is ze ontredderd achtergelaten, met gigantische, opgezwollen tepels.. En waarom heeft dat hondje acht poten, en dat konijn wat doet dat daar? “Ik bedenk niet van tevoren hoe een dier er precies uit moet zien. Eerst deed ik dat wel, maar dat viel in de praktijk altijd tegen. Ik bekijk allerlei plaatjes, foto's en boeken, maak wat schetsen, en dan begin ik gewoon met het maken van een patroon op papier. Uit ervaring weet ik ongeveer hoe ik het patroon van bijvoorbeeld een poot of een lijf moet opdelen. Die stukken knip ik uit en naai ze op de machine aan elkaar, maar als het er echt op aan komt doe ik veel met de hand. Als alles aan elkaar zit vul ik het op met kussenvulling. Dan begint het vormen, in deze fase verandert er veel, ontstaat het beeld als het ware onder mijn handen, ik gebruik dan de stof als klei, zet het naar mijn hand zo voel ik mij soms een beeldhouwer in stof.”   |